Her akşam otururdu koltuğa
Kapatırdı gözlerini sıkıca…
Hayallerde bile kırılırdı umudu.
Biterdi enerjisi düşerdi kolu yana
Dermansızca.
Daha sıkı kapatırdı gözünü
Düşünmek istemezdi hiçbirşey.
Ne gelecek ne geçmiş.
Yanmadan sönmüş bütün aşklar.
Bir sima belirdi gecenin içinden
Pırıl pırıl
Elini uzatırdı gel diyerek sevgiye…
Sızlardı yüreği…
Deli gibi çarpardı kalbi
Fırtınaya kapılmış sandal misali.
Koşardı tüm benliğiyle kollarına sevginin
Tam atılacaktı boynuna …
Sığınacaktı güçlü ve heybetli kollarına…
Uzattı elini…
Dokundu…
Köpük gibi yok oldu hayali
Kaldı kolları bomboş.
Birleştirdi eleriyle omuzlarını,
Büktü boynunu
Akıttı acısını damla damla içine.
Uyumak istiyordu;ölürcesine.
Düştü boynu omzuna…
Artık yalnız değildi.
Başını koymuştu gecenin kucağına.
Sarıldı ölümün boynuna…
Uyurcasına ölüme…
Haziran2003ı
Saying
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder