Yağmur

Eylül açtı kanatlarını
Kükredi aslanlar gibi
Yükselmeden arşı alaya
Topladı eteklerine bir kucak dolusu çakıl
Kızdıkça fırlattı kafamıza kafamıza …
Buz tutmuş taşlarını…
Dan dan dan diye
Tüm çatıların çöktüğünü sandı insan
Ürperdi tüm kükremesiyle toprak
Boşalttı tüm çatılara kucağından taşları
Dan dan dan yine hırsı geçmedi
EYLÜLÜN…

Ateş topları fırlattı tüm semaya…
Ağladı öfkesinden bir ara
Göz yaşı sel oldu
Doldu ırmaklar taştı nehir
Sular altında kaldı tüm şehir
Az sonra yumuşadı çehresi
Işık saçtı tüm şehre
Rengarenk oldu gülmesiyle gökyüzü
Mavi sarı turuncu alı moru yeşili

10 Eylül2005
S .Aydin